babakas σε αριθμούς

48 και ένα ποστ έως σήμερα. Προσπαθώ να γράφω κάθε μέρα, εκτός από τα ΣΚ που θέλω να είμαι περισσότερες ώρες με την οικογένεια.
69 φίλοι στο FB
τυχαίο; δε νομίζω.
2.150 επισκέψεις αυτή τη στιγμή.
Δεν περίμενα ποτέ ότι θα με διάβαζαν όταν ξεκίνησα να γράφω. Το είδα σαν ημερολόγιο που θα μπορεί να διαβάσει αργότερα ο μικρός και σαν μια ακόμα τουίστεντ επικοινωνία με τη marquise. Αυτή άλλωστε μου έβαλε το μικρόβιο.

via

2 ετών
Θα γίνει την ερχόμενη Παρασκευή ο μικρός. Δεν μπορώ να φανταστώ τον κόσμο μου χωρίς αυτόν. Με έχει "ρουφήξει" καθολικά!
Τέσσερις
Είμαστε μαζί με τον Marco, ο οποίος τον Μάρτιο θα κλείσει κι αυτός τα τέσσερα. (BTW, το ρίζι τούρμπο!)
2:53''
Ο μέσος όρος ανάγνωσης και παραμονής των αναγνωστών στο babaka? Να γράφω περισσότερα ή συχνότερα;
Δύο
Blogs έχει η οικογένεια. Αυτό και το La Marquise Desordonee. Άραγε πως θα εξελιχθεί το πράγμα όταν θα φτάσει σε ηλικία να μπλοκάρει, ή όπως αλλιώς θα λέγεται τότε, ο μικρός;
Μηδενική
Είναι η υπομονή μου με την για λίγο ακόμα κυρούλα σπιτονοικοκυρά. Μετά αναρωτιούνται γιατί μένουν τα σπίτια ξενοίκιαστα.
29
Θα είναι το νέο νούμερο που θα γράφει το σπίτι μας εντός ολίγου. Μου αρέσει, είναι αυτό το παρά ένα, κάτι σαν ανεκπλήρωτος έρωτας. Το μικρό κουσουράκι που γοητεύει, δεν είναι 30, είναι 29!
17 
Αυγούστου ήταν το πρώτο μου ποστ. Είχαμε πάει να πάρουμε καινούρια παιχνίδια για τον μικρό, το πρώτο του playmobile και δεν μπορούσα να συγκρατήσω τη χαρά μου.
9 πιστοί
εγγεγραμμένοι αναγνώστες, φίλοι κι ας μην έχουμε βρεθεί από κοντά ποτέ.
"Άνα, ντίο, τρία!!"
Ο μικρός άρχισε να μετράει.
Έντεκα
Πήγε και σήμερα δύσκολη μέρα. Αποθηκεύω και την κάνω.

Dora+Diego = ?

Χθες το απόγευμα πήγαμε μια ωραία βόλτα - χεράκι (ω, ναι, το αγαπημένο καροτσάκι σιγά σιγά κάθεται στον πάγκο) μέχρι το σπίτι της γιαγιάς. Τρία τετράγωνα είναι, αλλά ο μικρός (και εμείς) πολύ την ευχαριστιόμαστε αυτή την ελευθερία. Συν ότι είναι και μια ευκαιρία να έρθει και ο Marco μαζί μας, καθώς ο μικρός θέλει πάντα να κρατάει αυτός μια άκρη από το "λου(ρ)ί".

Είχαμε καιρό να τους κάνουμε επίσκεψη και ο μικρός χάρηκε πολύ να σκαλίζει τα εκατομμύρια πραγματάκια που έχουν μαζέψει τα πεθερικά μου στο σπίτι τους. Κάποια στιγμή βέβαια βαρέθηκε και καθίσαμε στο λάπτοπ του παππού να δούμε λίγο youtube. Η παραγγελιά ήταν Ντόρα.

Και εδώ κάπου μπαίνω στο θέμα...Το youtube είναι γεμάτο με "παρωδίες" της Ντόρας και του Ντιέγκο, τόσο στα αγγλικά όσο και στα ελληνικά. Γεμάτα βρισιές, πρόστυχα υπονοούμενα, sex and drugs and Dora en Diego. Έλεος ρε παίδες! ΓΚΕΤ Ε ΛΑΙΦ! Τόσο λίγη φαντασία;;;

Για πάρτε ένα βλέφαρο...






Και το ακόμα πιο τραγελαφικό ελληνικό....





Πραγματικά δε μπορώ να καταλάβω γιατί να καθίσει κανείς να επενδύσει χρόνο για να φτιάξει "εξυπνάδα" επάνω στη Ντόρα, αλλά και σε κάθε παιδικό. Πέρα ότι είναι εντελώς παπάρα (ουπς! αυτή η λέξη πάει πλέον μόνο με λάδι και με πολλαααά κίτρινα ευρώ!!!!), άντε να το μαζέψεις άμα πέσει το παιδί σου επάνω του....


Για το τέλος άφησα το καλύτερο. Το συμπέρασμα για τη σχέση του Έλληνα με το youtube. Αν ψάξεις για Ντόρα στα ελληνικά, θα σου βγει: η παρωδία, η διαφήμιση με τα μακαρονάκια και ατελείωτη Μπακογιάννη. Μπρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ! (σκόρδα, φτου, φτου, κουνιέμαι από τη θέση μου πρωί πρωί)

its complicated

Το θυμάστε από τότε που το αγαπημένο μας facebook ήταν ακόμα άβγαλτο; Έτσι κάπως - όχι άβγαλτο - αλλά complicated, ή ακόμα καλύτερα "τουρλού" είναι το κεφάλι μου αυτές τις ημέρες.

Έτσι κάπως θα είναι και το σημερινό ποστάκι. Χωρίς θέμα, χωρίς ειρμό, όλα χύμα, μπας και άμα τα βάλω στο "χαρτί" μπούνε και στη σειρά.

Ένας σκύλος που έχει διάρροια που του μαγειρεύουμε ρύζι μπας και τον στουμπώσουμε. Ο κακομοίρης ο Marco, κάτι πάλι θα φαγε και τον πείραξε. Καλά, δεν είναι και τίποτα, αλλά σε θέτει εκτός ρουτίνας.
Τελικά, όλο την βρίζουμε αυτή τη ριμάδα τη ρουτίνα και στο τέλος όλο σε αυτή γυρνάμε. Βολεμένοι παιδάκι μου...Μετά από 3 ημέρες ρύζι ο καϊμένος ο σκύλος έχει γίνει Κινέζος. Είναι και της μόδας, σκύλος μεγαλοεπενδυτής. Άμα γίνει καλύτερα θα τον κεράσω μια παπάρα ψωμί σε βιολογικό ελαιόλαδο να το φχαριστηθεί!

Ο μικρός που σήμερα άρχισε να στερεύει το πηγάδι της μύξας. Τουλάχιστον σε αυτό το ταμπλό είχαμε μια επιτυχία, την είπαμε και προχθές. Μεγάλη περηφάνια το φύσημα της μύτης. Τσεκ.

Το "ένα κεραμίδι να έχεις να βάλεις στο κεφάλι σου", ένα προζέ που τράβηξε πολύ είναι έτοιμο να μας δεχθεί. Με τα μερεμέτια του, με τις σίγουρες παιδικές του αρρώστιες, με τα όλα του, τα σέα του τα μέα του τα ωραία του και τα όνειρά μας να γίνονται πραγματικότητα.

Μια επικείμενη μετακόμιση και ότι θα μας αποκαλύψει για τον μικρό. Διάβαζα ότι τα μεγαλύτερα σοκ για ένα παιδί είναι ο θάνατος, ο χωρισμός και....μια μετακόμιση. Ψιλό-υπερβολή μου ακούγεται, αλλά σίγουρα μια βάση (τόσο-δα) αλήθειας μπορεί να έχει.

Δεν το έχω το μάζευε με το παιδί. Κούτα, καφέ ταινία, κούτα, καφέ ταινία, μαρκαδόρος, "σι-ντι", "βιβλία", "κουζίνα" "μπάνιο"...Το κάναμε στα "νιάτα" μας και υπό τις χειρότερες συνθήκες. Τελευταία μετακόμιση την έκανα με καύσωνα και σχεδόν όλα (εκτός από τα μεγάλα) μόνος. Τώρα όμως δεν παίζει...

Παίρνω προσφορές από τύπους με μαγικά ραβδιά που κάνουν "τζιγκιντιγκλόν" και από το ένα σπίτι στα μεταφέρουν στο άλλο και εσύ απλά κοιτάς πίνοντας καφέ....μπύρα....τζιν-τόνικ....καφέ.

Μια σπιτονοικοκυρά που έπαθε κολούμπρα που ξενοικιάζουμε το σπίτι και "με λέει χαζά". "Πλλάκα με κάνει;" (όταν θυμώνω, ξυπνάει ο σαλονικιός καρντάσης μέσα μου). Ένα πράγμα με κάνει Τούρκο: η αχαριστία.

Ο καιρός άλλαξε και γουστάρω πολύ. Φθινόπωρο. Τρομερή εποχή που τη στερηθήκαμε τα τελευταία χρόνια με αυτό το μεσοβέζικο πράγμα - φοράω κοντομάνικο και βγαίνω φωτογραφία δίπλα στο πάντα κιτς δέντρο (ω έλατο) του Κακλαμάνη.  Ντρίζ(ι)λ φορ έβερ! Α-ρε ριμάδι κλάιμετ τσέιντζ, τα λέμε και ποιος ακούει...

Ο μικρός έχει τα δεύτερα του γενέθλια την άλλη εβδομάδα και δεν προλαβαίνω να μπω καθόλου στο μουντ. Ωραίος μπαμπάκας...Εύχομαι να μπω σε σειρά το σουκού και να το οργανώσουμε λίγο. Θα έρθουν και ο παππούς και η γιαγιά από τη Θεσσαλονίκη.

Να πω και ένα μεγάλο μπράβο στον παππού που πάλεψε πολύ αντρίκια με την κωλοαρρώστια και φαίνεται να μπαίνει πάλι στο παιχνίδι δυναμικά; Να το πω!

Ορίστε. Αν κατάφερες να το διαβάσεις μέχρι τέλους μπράβο και σε σένα. Εγώ σε προειδοποίησα, αυτό το ποστ θα είναι κάπως....
Από αύριο το μπαμπάκα; θα επανέλθει σε κανονικούς ρυθμούς με το μπαμπακαρεπερτόριό του.

Ως τότε, βοήθειά μας.

Όπως λέμε Έβερεστ

Τρελαίνομαι με τις μεγάλες κατακτήσεις των παιδιών  - σε όποια ηλικία και αν βρίσκονται. Αυτές οι "πρώτες φορές" που συμβαίνει κάτι από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο (για τα δικά μας μάτια, γιατί για τα μάτια ενός μικρού όλα μεγάλα είναι!).
Η πρώτη λέξη το πρώτο βήμα, η πρώτη πεταλιά χωρίς βοηθητικές και άλλα τόσα πρώτα....μελό ε; ΟΚ, σας προσγειώνω στη δική μας σημερινή πρώτη, το κλικ του γιου μας να αρχίζει να φυσάει τη μύτη του!
Ποοολύ μύξα, λίγος ύπνος εδώ και 3 ημέρες. Αυτό το κλικ που έλλειπε, μας ταλαιπωρούσε όποτε την άρπαζε ο σπόρος.

via

Λίγο τύχη, λίγο που ήρθε η ώρα του, λίγο που τον επιβραβεύσαμε μετά το πρώτο φύσημα λες και ανέβηκε στο Έβερεστ. Και μετά. υπερβολή. "Πόοοοποοοο μύξααααα! καλά, δεν το πιστεύω, μπόρεσες και έβγαλες τοοοοοση μύξα. Για να δω, έχεις κι άλλο";Αυτό ήταν, στέρεψε το ρινικό το σύστημα ο φουκαράς.

via

Μετά από 3 μέρες άυπνοι σήμερα ξυπνήσαμε φρέσκοι (και ο μικρός με λιγότερη συσσωρευμένη μύξα)!
Σνιφ, κλικ, όβερ εντ άουτ.
 

Σου-τιέν

Αφιερωμένο στις μαμάδες που διαβάζουν το μπλογκ:

Μετά το γιλεκάκι το τρελό, έπεσε στην αντίληψή μου ένα ακόμη γκατζετικό για τα....στήθη σας μόνο; Όπως θα δείτε στη συνέχεια κάνει και για αλλού...!
Πρόκειται για το Emergency Bra! Ένα σουτιέν "επανάσταση" που υπόσχεται να κρατάει το μπούστο σας στη θέση του, αλλά και εσάς ή τους αγαπημένους....στη ζωή εφόσον βρεθείτε σε κατάσταση έκτακτης αναπνευστικής ανάγκης.

Το σουτιέν έκτακτης ανάγκης δεν είναι ένα κανονικό σουτιέν. Βγαίνει σε νούμερα από 32Β έως 40C. Δουλεύει ως καθημερινό σουτιενάκι, σουτιέν θηλασμού, στράπλες και στην ανάγκη μεταμορφώνεται σε δύο αντιασφυξιογόνες μάσκες που θα σας προστατέψουν από καπνό, χημικό πόλεμο, ραδιενέργεια και άλλα μαζικά καταστροφικά.

Αυτό που έχετε να κάνετε είναι να το αφαιρέσετε (με το κόλπο που κάνετε και το βγάζετε από τον λαιμό σαν λαγό από το καπέλο), να του αποσπάσετε τις δύο χούφτες και να τις εφαρμόσετε σφιχτά στο πρόσωπό σας (όπως δείχνουν στα αεροπλάνα οι συμπαθείς αεροσυνοδοί).

Και επειδή το σούπερ σουτιενάκι προσφέρει και στο κοινωνικό σύνολο, με το έτερον ήμισυ μπορείτε να σώσετε έναν δικό σας ή άγνωστο συνάνθρωπο.

Λέιντιζ, δικό σας μόνο με $29,99.
Καλοφόρετο μεν, αχρείαστο δε.

Ξέφυγες...

...φίλε κριέιτηβ νταϊρέκτορ στη διαφημιστική. Σου δώσανε ένα brief, σου είπαν, "σκέψου ελεύθερα" και εσύ έβγαλες τα απωθημένα σου. Είναι η κλασική ιστορία με τη διαφήμιση και τις ΜΚΟ. Συνήθως η ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση) δεν πληρώνει, έχει όμως "καλό σκοπό" και "νεύρο" και έτσι η διαφημιστική ξεσπαθώνει ελεύθερα (μια που δεν έχει απέναντι τον πελάτη που ζητά να επικοινωνήσει δραστικούς "κόκκινους και πράσινους κόκκους"). Τις περισσότερες φορές όμως το παραγόμενο αποτέλεσμα είναι εντελώς οφ. Και μετά συνυπεύθυνη είναι και η ΜΚΟ που δίνει το οκ και βγάζει το μήνυμα στον αέρα.

Γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Δείτε τα δύο παρακάτω σποτ. Το πρώτο αφορά καμπάνια κατά της "πρόχειρης σίτισης" (junk food). Το δεύτερο μια "άκυρη" καμπάνια ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
Και οι δύο χρησιμοποιούν παιδιά, τον εύκολο και φτηνό τρόπο (στόχο) για να σοκάρεις ή να συγκινήσεις.








Τόσο από την πλευρά του πατέρα, όσο και του επαγγελματία ρίχνω Χ και στα δύο.
Όχι επειδή (και καλά) με σοκάρουν τα παιδάκια που εκρήγνυνται, απλά επειδή είναι άκυρα ρε παιδί μου! Βρες χίλιους δύο άλλους τρόπους να προβάλεις το μήνυμα και όχι το μήνυμα για το μήνυμα (με πιάνιες;;).

T-shirt babaka?

Όταν έχεις φάει ακαδημαϊκά το "μπράντινγκ" με το κουτάλι, όταν καθημερινά προωθήσεις, δυναμώνεις και επικοινωνείς μια "μπράντα", όταν γύρω σου βάλλεσαι από "μπράντες" στο τι θα φας, πιεις, φορέσεις κ.α., δε σου μένει να παρά να "παίξεις" στον (λιγοστό) ελεύθερό σου χρόνο με κάτι δικό σου.

Στο πλαίσιο το μότο, "μπαμπάκας είσαι και φαίνεσαι" έφτιαξα μια σειρά από μπλουζάκια για "ανήσυχους" μπαμπάδες.

Ως νέος στον χώρο της dad couture δέχομαι σχόλια...ποιο σας αρέσει περισσότερο; (εμένα το τρίτο...)

Και επειδή είναι και πρωτομηνιά και Παρασκευή, σας έχω δωράκι το "εικαστικό" του πρώτου μπλουζακίου, το οποίο μπορείτε να κατεβάσετε και να χρησιμοποιήσετε ως "σιδερότυπο" (να σαν αυτά που έδιναν το Μπλέκ, Αγόρι, Μανίνα, Κατερίνα...)

 (κάντε κλικ για να εμφανιστεί το πραγματικό μέγεθος, μετά δεξί κλικ και save as. Το τυπώνετε με fit to page σε Α4 χαρτί για μεταφορά σε ύφασμα)






Καλό μήνα, καλό Σου-κου και....καλό-φόρετο!